Gedicht(en) van de maand februari (2012)

De vriend die ijs zo heerlijk vindt

Het is gevaarlijk op het ijs. En leuk.
Dat zegt mijn vriend die ijs zo heerlijk vindt.
Ik kijk naar de ijssnijdende glijijzers.
Die hebben het op mijn enkels voorzien.

Het ijs is heerlijk, roept mijn vriend als hij
passeert, maar straks probeert hij tevergeefs
het zakje met ijshaken open te krijgen
om zich daarmee uit een wak de bevrijden.

Niet dat ik iets zie. Ik kom nu pas los
van de punten van mijn schaatsen en langzaam
kantelt de wereld en komen met zwier

en zwaar zwaaiend de mensen zo dichtbij
dat ik van niemand meer weet wie of wat:
zoveel gebreugel en geavercamp.

Maar waar blijft toch mijn vriend die heerlijk zei?
Het ijs is gevaarlijk. Het is te vol.
Zo mis je niet gauw een mens op het ijs.
Waar is dan toch mijn vriend die heerlijk zei?

Zie ik daar in de verte – lang wit kleed –
voorover of hij schaatst – hij torst een kruis –
de man die ooit over het water liep?
Ik zoek mijn vriend die ijs zo heerlijk vindt.